حقیقت
الف ی ب
حقیقت وجود دارد. حقیقت هرگز جدید نیست و هرگز قدیمی نیست. حقیقت نمی تواند
کهنه باشد و نیز نمی تواند تازه باشد. اگر حقیقت تازه باشد٬ پس روزی کهنه خواهد
شد. حقیقت ربطی به زمان ندارد٬ ورای زمان است. این معنای جاودانگی است.
جاودانگی به معنی برای همیشه بودن نیست. زیرا برای همیشه٬ به زمان مربوط است. جاودانه به معنی همیشگی نیست٬ زیرا همیشگی نیزبه زمان ربط دارد. جاودانگی به سادگی یعنی بی زمان
بودن.
حقیقت هرگز گذشته و هرگز آینده نیست. حقیقت تنها یک زمان را می شناسد و آن
زمان حال است.
تو هرگز از زمان حال آگاه
نمی شوی.
آیا هرگز از زمان حال آگاه شده ای؟
زیرا لحظه ای که آگاه شوی٬ رفته است و گذشته شده. تو همیشه از گذشته آگاه
هستی.
هرکس باید حقیقت را برای خودش بشناسد٬ آن وقت چیزی تازه است. بودا به دریا
رفت٬ آن را چشید و گفت شور است.
تو نیز پس از بیست و پنج قرن به دریا برو٬ آن را
بچش و بگو شور است.
به طور سنتی به تو آموخته اند که نخست حقیقت را بشناس و سپس آن را زندکی کن.
این کاملا بی معنی است.
حقیقت را زندگی کن تا بتوانی آن را بشناسی.
