پله پله تا ملاقات خدا

الف ی ب

معنی الاغ در بین صوفیان این است:
کسی که بار سنگینی از دانش را حمل می کند.
صوفیان مردم جاهل را الاغ می خوانند. زیرا الاغ می تواند تمام متون مقدس را حمل کند و از آنچه که حمل می کند ناهشیار باشد و قادر به درک معنی نخواهد بود.

 مردمانی هستند که از یک آموزگار نزد دیگری می روند و اینان می پندارند که دانش بسیاری اندوخته اند. آنان فقط زباله انباشت می کنند. دانش از این طریق بدست نمی آید. تو می توانی اطلاعات بسیاری جمع آوری کنی٬ ولی در درونت تمام آن اطلاعات یک آشوب بزرگ می شود٬ چون هر مکتب روش های خودش را دارد. تو فقط پس مانده جمع آوری می کنی. تو گدایی می کنی و چند تکه از این جا و چند قطعه از آن جا گرد هم می آوری.

این مردم برای خود و دیگران تولید عصبیت و روان پریشی می کنند. وقتی بسیار جمع آوری کردند شروع می کنند به دیگران توصیه دادن. این گونه افراد دیر یا زود سرخود آموزگار می شوند. به سبب همین آموزگاران کاذب است که دنیا پر از آشوب و هرج و مرج است.

الف ی ب

حقیقت وجود دارد. حقیقت هرگز جدید نیست و هرگز قدیمی نیست. حقیقت نمی تواند کهنه باشد و نیز نمی تواند تازه باشد. اگر حقیقت تازه باشد٬ پس روزی کهنه خواهد شد. حقیقت ربطی به زمان ندارد٬ ورای زمان است. این معنای جاودانگی است.

جاودانگی به معنی برای همیشه بودن نیست. زیرا برای همیشه٬ به زمان مربوط است. جاودانه به معنی همیشگی نیست٬ زیرا همیشگی نیزبه زمان ربط دارد. جاودانگی به سادگی یعنی بی زمان بودن.

حقیقت هرگز گذشته و هرگز آینده نیست. حقیقت تنها یک زمان را می شناسد و آن زمان حال است.  
تو هرگز از زمان حال آگاه نمی شوی.
آیا هرگز از زمان حال آگاه شده ای؟
زیرا لحظه ای که آگاه شوی٬ رفته است و گذشته شده. تو همیشه از گذشته آگاه هستی.

هرکس باید حقیقت را برای خودش بشناسد٬ آن وقت چیزی تازه است. بودا به دریا رفت٬ آن را چشید و گفت شور است.
تو نیز پس از بیست و پنج قرن به دریا برو٬ آن را بچش و بگو شور است.

به طور سنتی به تو آموخته اند که نخست حقیقت را بشناس و سپس آن را زندکی کن. این کاملا بی معنی است.
حقیقت را زندگی کن تا بتوانی آن را بشناسی.

الف ی ب

چوانگ تزو گفته:
" تور ماهیگیری برای صید ماهی است.
ماهی را بگیر و تور را فراموش کن.
تله برای گرفتن خرگوش است.
پس خرگوش را بگیر و تله را فراموش کن. "
آنچه را می خوانید باور نکنید، فقط بخوانید. بدون این که داوری کنید که درست است یا غلط، فقط بخوانید. سخنان همان تور و تله هستند. اگر ماهی و خرگوشی گرفتید که خوشا به حالتان و اگر نگرفتید بدانید که صیاد نیستید و بهتر است به کار دیگری بپردازید.

الف ی ب
هوشمندی یک پدیده طبیعی است. هر کودکی هوشمند زاده می شود. انسان های معدودی هوشمندانه زندگی می کنند و کمیاب هستند کسانی که هوشمندانه بمیرند. اگر کودکان را نظاره کنی پیوسته شگفت زده خواهی شد. ولی ما شروع می کنیم به نابود کردن هوشمندی آنان، زیرا ما به پاسخ درست توجه داریم و نه به پاسخ های هوشمندانه.
نیاز به داشتن فلسفه برای چیست ؟
چرا انسان باید فلسفه داشته باشد ؟
زیرا که بتواند تو را هدایت کند. این یعنی که اگر تو احمق هستی، به یک فلسفه زندگانی نیازمندی تا تو را راهنمایی کند !!!
هوشمندی به خودی خود کافی است. به هوشمندی خودت اعتماد کن، به فلسفه های زندگی اعتماد نکن، در غیر این صورت در حماقت خواهی ماند. ساده بودن یعنی هوشمند بودن، بدون آرزو زیستن، بدون راهنما، بدون نقشه، فقط لحظه به لحظه زیستن.
تفاوت فلسفه و عرفان همین است. عرفان یک طلب کردن است و فلسفه تنها یک کنجکاوی است. فیلسوف هرگز با هر چیزی که پیدا می کند متحول نمی گردد و همان که بود باقی می ماند. برای مثال، اگر با ارسطو ملاقات کنی، هیچ تاثیری از فلسفه در زندگی او نخواهی دید. او همان قدر از فلسفه اش خالی است که تو هستی. او تنها تفکر می کند، او آن فاسفه را زندگی نمی کند. ولی اگر با مولانا ملاقات کنی، آنوقت هر آنچه او بگویید، آن را زندگی می کنی.

مائیم که گه نهان و گه پیدائیم
گه مومن، گه یهود، گه ترسائیم
تا این دل ما، قالب هر دل گردد
هر روزبه صورتی، برون می آییم

الف ی ب

ساده بودن یعنی بی آرمان زیستن. آرمان ها تولید پیچیدگی می کنند. آرمان ها در انسان تقسیمات ایجاد می کنند و پیچیدگی به دنبال دارند. ساده بودن یعنی رضایت از خود ٬ یعنی همان گونه که هستی. آینده پیچیدگی می آورد. وقتی کاملا در زمان حال باشی ٬ ساده هستی.

ساده بودن به معنی زندگی فقیرانه نیست. این کاملا احمقانه است. زندگی مطابق با خواسته ها و نظرات دیگران ابدا ساده بودن نیست. مردم حتی از ساده بودن هم آرمان ساخته اند ٬ حماقت انسان تا این حد است. این آرمان است که تو را مسموم و پیچیده ساخته. تو را تقسیم کرده و از وجود تو دو شخص آفریده ٬ یکی آن که هستی و دیگری آن که مایلی باشی.

تمام مراقبه یعنی همین : قطع علاقه کردن نسبت به گذشته و آینده.